Muamalath Spiritual Upliftment

அல்குர்ஆனில் நிழலில் பெற்றார் – பிள்ளைகள் உறவு

அல்குர்ஆனில் நிழலில் பெற்றார் – பிள்ளைகள் உறவு

எம்.ஐ.எம். அமீன்

அல்லாஹ்வுடனும் இறைதூதர் (ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) அவர்களுடனும் இருக்கும் உறவைத் தவிர பெற்றோருக்குப் பிள்ளைகளை விடவோ பிள்ளைகளுக்குப் பெற்றோரை விடவோ வேறு எவருடனும் நெருக்கமான தொடர்பு இருப்பது சாத்தியமில்லை. அதனால் அவர்கள் இவ்வுலக நலன்களுக்காக மட்டுமன்றி, மறுமை நலன்களுக்காகவும் ஒருவருக்கு ஒருவர் அல்லாஹ்விடம் கையேந்திப் பிரார்த்திப்பதை குர்ஆனிலும் ஸுன்னாவிலும் முஸ்லிம்களின் நடைமுறை வாழ்விலும் கண்டு கொள்ள முடிகிறது.

பிள்ளைப் பாசம் என்பதை விதிவிலக்கின்றி அனைத்துப் பெற்றோரிடமும் கண்டு கொள்ள முடிகிறது. பிள்ளை இல்லாத குடும்பத்தார்கள் பிள்ளைகளுக்கு ஏங்குவதையும் பிரார்த்திப்பதையும் தவம் இருப்பதையும் தற்காலத்திலும் அவதானிக்க முடிகிறது. இவ்வாறான ஒரு பிரார்த்தனையை இறைத் தூதர் ஒருவர் மேற்கொண்டதைக் குர்ஆன் சீட்டிக் காட்டுகிறது.

பிள்ளைப் பாக்கியம் இல்லாத ஒரு மனைவியுடன் வயோதிப காலம் வரை வாழ்ந்து குழந்தைப்பேறு பற்றிய நம்பிக்கையே இல்லாத வயோதிப காலத்தில் ஸகரிய்யா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் பின்வருமாறு பிரார்த்தித்தார்கள்:

யாஅல்லாஹ் எனக்கொரு பரிசுத்தமான சக்தியைத் தருவாயாக நிச்சயமாக! நீ பிரார்த்தனைகளை செவிமடுப்பவனாக இருக்கிறாய்.” (3: 38)

தமது பிள்ளைகள் நல்ல பிள்ளைகளாக இருக்க வேண்டும் என்று விரும்பாத பெற்றோர்கள் எவரும் இருக்க முடியாது. இறை தூதர்களும் நல்ல சந்ததிகளுக்காகப் பிரார்த்தித்தார்கள் என்பதையல்லவா ஸகரிய்யா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் துஆ காண்பிக்கின்றது. மர்யம் (அலைஹஸ்ஸலாம்) தாயாரான இம்றானின் மனைவி தன் கருவறையில் குழந்தையை சுமந்து கொண்டிருக்கும்பொழுதும் ஒரு நல்ல பிள்ளைக்காகப் பின்வருமாறு பிரார்த்தித்தார்கள்:

நிச்சயமாக நான் அதற்கு மர்யம் என்று பெயரிட்டேன். அதனையும் அதன் சந்ததியையும் வெருக்கப்பட்ட ஷைத்தானின் வஞ்சனைகளில் இருந்து நீ இரட்சித்துக் கொள்ள உன்னிடம் பிரார்த்திக்கிறேன்.” (3:36)

இம்ரானின் மனைவி தன் மகள் மர்யத்தை மட்டுமன்றி, அதன் சந்ததிகளும் நல்லவர்களாக வாழ வேண்டும் என்றல்லவா ஆசைப்பட்டார்கள் என்ற செய்தியை மேற்குறித்த குர்ஆன் வங்னம் காண்பிக்கின்றது.

இப்றாஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) தன் மனைவி ஹாஜரையும் கைக்குழந்தை இஸ்மாயீலையும் கஃபாவின் அயலில் குடியிருக்கச் செய்துவிட்டுத் திரும்பி வந்தார்கள். அல்லாஹ்வின் கட்டளைக்கு முற்றாக அடிபணிந்து அவனை முழுமையாக நம்பி மனித நடமாட்டமோ விவசாய உற்பத்தியோ அருந்துவதற்கு நீரோ இல்லாத நிலத்தில் குடியிருத்திவிட்டு வரும் வழியில் கேட்ட பிரார்த்தனையை அவதானியுங்கள்.

எங்கள் இறைவனே! நிச்சயமாக நான் என் சந்ததிகளை மிகவும் கண்ணியம் வாய்ந்த உன் வீட்டின் சமீபமாக வசிக்கச் செய்து விட்டேன். அது விவசாயமற்ற ஒரு பள்ளத்தாக்கு. எங்கள் இறைவனே! அவர்கள் உன்னைத் தொழுது கொண்டிருப்பதற்காக (அங்கு வசிக்கச் செய்தேன்). மனிதர்களில் ஒரு தொகையினரின் இருதயங்களை அவர்களை நோக்கும்படி செய்வாயாக! கனி வர்க்கங்களையும் நீ அவர்களுக்கு ஆகாரமாக அளித்து வருவாயாக…” (14: 37)

கைக்குழந்தையின் உள, உடல் ஆரோக்கியத்தைக் கருத்திற் கொண்டிருந்தார்கள் என்பதை இப் பிரார்த்தனை உணர்த்துகின்றதல்லவா. பால் மணம் மாறாத அக்குழந்தை மீது எந்தளவு அக்கறை கொண்டிருந்தார்கள் என்பது புரிகிறதல்லவா? அக்குழந்தை வளர்ந்தபோது, என்னையும் என் சந்ததியினரையும் உன்னைத் தொழுபவர்களாக ஆக்கிவை. (14: 40) எனப் பிரார்த்தித்து…” மறுமை நலனுக்காக கையேந்துவதைக் காண்கின்றோம்.

இதற்கு ஒரு படிமேலாக நின்று மற்றொரு பிரார்த்தனை புரிகிறார்கள்.

இப்றாஹீமும் இஸ்மாயீலும் அவ்வீட்டின் (கஃபா) அத்திவாரத்தை உயர்த்தியபொழுது எங்களுடைய இறைவனே! (உன்னை வணங்குவதற்காக நாங்கள் கட்டிய வீட்டை எங்களிடம் ஏற்றுக் கொள்வாயாக… எங்கள் இறைவனே! எங்கள் இருவரையும் (உனக்கு முற்றிலும் வழிபடும் முஸ்லிம்களாகவும் எங்கள் சந்ததியிலிருந்து ஒரு கூட்டத்தினரை முஸ்லிம்களாகவும் ஆக்கி வைப்பாயாக…” (2: 127, 128)

குழந்தை வளர்க்கின்றபோது அதன் ஆன்மிக நல விருத்திற்கு முதன்மை கொடுத்து பிரார்த்திப்பதை அல்லவா இது காட்டுகிறது.

பெற்றெடுத்த குழந்தையை ஆபத்துகள் ஏதுமின்றி நல்லவர்களாக வளர்க்க வேண்டும். என்பதில் எவ்வளவு கண்ணுங் கருத்துமாக யஃகூப் (அலை அலைஹிஸ்ஸலாம்) இருந்தார்கள் என்பதை குர்ஆன் தரும் யூஸுப் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) பற்றிய அழகிய வரலாற்றில் காண முடிகிறது.

தந்தையே பதினொரு நட்சத்திரங்களும் சூரியனும் சந்திரனும் எனக்கு சிரம் பணிய மெய்யாகவே நான் கணவு கண்டேன் என்றபோது, என் அருமை மகனே! நீர் கண்ட கனவை உம் சகோதரர்களிடம் கூறாதீர். அவர்கள் உமக்கு யாதேனும் தீங்கிழைக்க சதி செய்வார்கள்.” (12: 4-5)

குழந்தைகளாக சிறுவர்களாக இருந்த தம் பிள்ளைகள் மீது அன்பு செலுத்திய பெற்றார்களான நபிமார் சிலரின் வழிநடத்தலைப் பார்த்தோம். வழிதவறிச் சென்ற தம் மக்களுக்காக ஏங்கும் பெற்றோர்கள் சிலரை குர்ஆன் சுட்டிக் காட்டுவதை இனி அவதானிப்போம். பின்வரும் குர்ஆன் வங்னத்தின் மொழிபெயர்ப்பை அவதானியுங்கள்.

தன் பெற்றார் மறுமையைப் பற்றிக் கூறிய செய்தியை மறுத்து) ச்சீ உங்களுக்கு என்ன நேர்ந்தது (நான் இறந்த பின்) உயிர்ப்பிக்கப்படுவேன் என்று நீங்கள் என்னைப் பயமுறுத்துகிறீர்களா? நிச்சயமாக எனக்க முன்பு எத்தனையோ கூட்டத்தினர் சென்று விட்டதை (அவர்களில் ஒருவருமே வராதிருக்க நான் மட்டும் உயிர் கொடுத்து எழுப்பப்படுவேனா)” என்று கூறிய மகன் அவனது பெற்றார் ஆகிய இருவரும் அவனுக்காக அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்தார்கள். உனக்கு என்ன கேடு நீ (அல்லாஹ்வை) நம்பு. நிச்சயமாக அல்லாஹ்வுடைய வாக்குறுதி மெய்யானது…” (46: 17)

அல்லாஹ்வை மறுக்கின்ற தம் பிள்ளையின் தவறை சுட்டிக்காட்டியும் அவன் கேளாததால் அல்லாஹ்விடம் பெற்றோர் இருவரும் பிரார்த்திக்கின்றனர். அவனுக்காக அல்லாஹ்விடம் கையேந்துகிறார்கள்.

நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் பல நூற்றாண்டுகள் இஸ்லாமியப் பிரசாரத்தை மேற்கொண்டபோதும் ஊர் மக்களைப் போல அவரது மகனும் இஸ்லாத்தை ஏற்கவில்லை. அல்லாஹ் பெரு வெள்ளத்தை அனுப்பி அம்மக்களை மூழ்கடிக்க கருதினான். அதிலிருந்து நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) முஸ்லிம்களையும் காக்கக் கருதி ஒரு கப்பலைக் கட்டுமாறு அல்லாஹ் நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களுக்கு அறிவுறுத்தினான். பெரு வெள்ளத்தின்போது முஸ்லிம்கள் அதில் ஏற அவரது மகன் கப்பலில் ஏற துணியவில்லை. அச்சந்தர்ப்பத்தில் நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) தன் மகனை நோக்கி என் அன்பு மகனே! நீயும் எங்களுடன் இக்கப்பலில் ஏறிக் கொள்” என்று அழைப்பு விடுத்தார்கள். நான் ஒரு மலையில் ஏறி என்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்கிறேன்” என்று கூறிவிட்டு இறைநிராகரிப்பாளர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டான். அவன் அவர்களோடு இருந்தால் உயிரிழந்தால் மறுமையையும் இழந்து விடுவான் என்பதை அறிந்த நூஹ் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அல்லாஹ்விடம் பின்வருமாறு பிரார்த்தித்தார்கள்:

யா அல்லாஹ்! என் மகன் என் குடும்பத்தில் உள்ளவனே. என் குடும்பத்தை இரட்சித்துக் கொள்வதாக வாக்களித்திருக்கிறாய். உன் வாக்குறுதி உண்மையானது.  தீர்ப்பளிப்பவர்களிலெல்லாம் நீ மிகவும் மேலான நீதிபதி” என்று கூறி இறைவனிடம் கையேந்தினார். (11: 40- 46)

நபிமார்மார்களின் பிள்ளைகளாயினும்கூட நேர்வழி செல்லா விட்டால் விமோசனம் இல்லை என்பதை இவை காண்பிக்கிறது. எனவேதான் பெற்றோர்கள் தம் பிள்ளைகளின் நலனுக்காக எப்போதும் கையேந்தினார்கள் என்பதை அவதானிக்க முடிகிறது.

பேரறிஞர் லுக்மான் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் தன் மகனை வழிநடத்த வழங்கிய போதனைகளை சற்று அவதானியுங்கள்.

என் அருமை மைந்தனே! அல்லாஹ்வுக்கு ஒருபோதும் இணைவைக்காதே! அல்லாஹ்வுக்கும் உனது பெற்றோருக்கும் நன்றி செலுத்து. தொழுகையைக் கடைபிடித்து வா. நன்மையை ஏவி தீமையைத் தடுத்துக் கொள். பூமியில் கர்வம் கொண்டு நடக்காதே. பொறுமையைக் கடைப்பிடி. உன் நடையில் நடுநிலையைப் பேண்.”

தன் பிள்ளையின் மீது கொண்ட பாசத்தால் அவனை சுவர்க்கத்தை நோக்கி வழிநடத்த அவர் வழங்கிய உபதேசங்களே இவை.

தம் பெற்றோருக்காக பிள்ளைகள் அல்லாஹ்விடம் பிரார்த்தித்து கையேந்துவதையும் குர்ஆன் அழகுற விளக்குகிறது. பலவீனமான மனித குழந்தையைப் பெற்றோர் தம் நேரத்தை, செல்வத்தை, சுகத்தை தியாகம் செய்தே வளர்க்கின்றனர். தமது கலாசாரம், பாரம்பரியங்களைப் பயிற்றுவிக்கின்றனர். இவர்களை வளர்த்து ஆளாக்கிவிடும் காலத்தில் பெற்றோர் வயோதிபர்களாகி காலவோட்டத்தில் சிறுகுழந்தைகளைப் போலாகின்றனர். அப்போது அவர்கள் தம் பிள்ளைகளின் ஆதரவை, அரவணைப்பை, அன்பை எதிர்பார்ப்பவர்களாகின்றனர். அத்தகைய சூழலில் பிள்ளைகள் தம் நன்றிக்கடனாக அன்பை பக்திப் பிரவாகத்துடன் தம் பெற்றோர் மீது காட்ட வேண்டும் என்று அல்குர்ஆன் வலியுறுத்துகிறது.

அவர்களில் ஒருவரோ அல்லது இருவருமோ முதுமையை அடைந்துவிட்டபோதிலும் உம்மிடமிருந்து அவர்களை விரட்டவும் வேண்டாம். அவர்களை (நிந்தனையாக)ச் சீ” என்று சொல்லவும் வேண்டாம். அவர்களிடம் (எதைக் கூறியபோதிலும் புஜம் தாழ்த்தி) மிக்க மரியாதையாக பேசவும். அவர்களுக்கு மிக்க அன்பு செலுத்தி பணிந்து நடப்பீராக! யா அல்லாஹ்! நான் குழந்தையாக இருந்தபோது (மிக்க அன்பாக) என்னை அவர்கள் வளர்த்து, பரிபாலித்த பிரகாரமே, நீயும் அவ்விருவர் மீதும், அன்பும் அருளும் புரிவாயாக!” (17: 23, 24)

இங்கு பெற்றோர் மீது அன்பு செலுத்தி ஆதரிக்குமாறும் மற்றெல்லோரையும் விட இவர்கள் மீது கவனமெடுத்து பாதுகாத்து அவர்களின் மனம் நோகாது நடந்து கொள்ளுமாறு உபதேசிக்கப்பட்டுள்ளமை சுட்டிக்காட்டத்தக்கதாகும்.

எங்கள் இறைவா! என்னையும் என் பெற்றோரையும் முஃமின்களையும் கேள்வி கணக்குக் கேட்கும் (மறுமை) நாளில் மன்னிப்பாயாக” (14: 41) என்று இப்றாஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) பிரார்த்தித்ததாக அல்குர்ஆன் சுட்டிக்காட்டுகிறது.

தன்னைத் தவ்ஹீதின் பால் அழையாதே! இனியும் அழைத்தால் கல்லெறிந்து கொல்வதாக தன்னை அச்சுறுத்திய தன் தந்தை ஆஸருக்காக உங்களுக்காக இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கோருவேன்” (19: 46,47) என்று அன்பொழுகப் பதில் கூறும் இப்றாஹீம் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் தந்தை மீதான ஆதங்கம் எவ்வளவு ஆழமானது என்பதை புலப்படுத்துகின்றது.

மாமன்னன் ஸுலைமான் (அலைஹிஸ்ஸலாம்)  தனக்கு மட்டுமின்றித் தன் பெற்றோருக்குப் புரிந்த அருளுக்கும் தான் நன்றி பாராட்ட கடமைப்பட்டிருப்பதாக கருதி அல்லாஹ்விடம் பின்வருமாறு  இறைஞ்சுகின்றார்கள்: என் இறைவனே நீ என் மீதும் என் தாய் தந்தையர் மீதும் புரிந்த உன்னுடைய அருளுக்கு நான் எனக்கு நன்றி செலுத்த அருள்புரிவாயாக” (27: 19)

நல்வழி சென்ற பெற்றோருக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் அர்சை சுமந்த மலக்குகள் பிரார்திக்கின்றனர் என குர்ஆன் குறிப்பிடுகின்றது. எங்கள் இறைவனே நீ அவர்களுக்கு வாக்களித்தருள்கின்ற  நிலையான சுவனபதிகளில் அவர்களையும் அவர்களுடைய மூதாதையர்களிலும் அவர்களுடைய மனைவிகளிலும் அவர்களுடைய சந்ததிகளிலும் உள்ள நல்லோர்களை புகுத்துவாயாக சகல தீங்குகளில் இருந்தும் அவர்களை காத்துக் கொள்வாயாக…” (40: 8 -9)

மனிதன் தன் சகோதரனை விட்டும்,  தாயை விட்டும், தந்தையை விட்டும், மனைவியை விட்டும், மக்களை விட்டும் விரண்டோடும் பயங்கரமான யுக முடிவு தினத்தை எதிர்கொண்டிருப்பவனுக்கு அர்ஷை சுமக்கும் மலக்குகள் கேட்கும் இந்த துஆ எவ்வளவு பயனுள்ளது என்பதை நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

பெற்றோர் தம் பிள்ளைகளை இஸ்லாம் விரும்பும் ஸாலிஹான வழிமுறையில் வாழ பயிற்சி  அளிப்பதன் விளைவாகவே இத்தகைய பிரார்த்தனைகளுக்கு அவர்கள் உரியவர்களாகின்றனர்.

இஃதன்றி ஒரு தந்தை தனக்காக மட்டுமின்றி தன் பிள்ளைகளை கருத்திற்கொண்டு  தன் வாழ்க்கையை இஸ்லாமிய மயமாக்கிக் கொள்வதும் இறை திருப்தியைப் பெற்று சுவனத்தில் நுழைவிக்கத்தக்க நல்லமல்களைச் செய்ய வேண்டும் என்பதை கீழ்வரும் அல்குர்ஆன் வசனம் உணர்த்துகின்றது.

எவர்கள் விசுவாசித்து அவர்களுடைய சந்ததிகளும் விசுவாசித்து அவர்களைப் பின்பபற்றுகிறார்களோ (அத்தகைய) அவர்களுடைய சந்ததிகளை (அந்த சந்ததிகளின் நன்மைகள் குறைவாக இருந்தபோதிலும் அவர்களின் பிதாக்கள் திருப்தியடையும் பொருட்டு) அவர்களுடன் (சுவனபதியில்) சேர்த்துவிடுவோம்.” (52: 21)

சுவர்க்கத்தில் நுழைந்த தந்தையர்களின் மகிழ்சிக்காக ஈமான் கொண்டிருந்தபோதும் சுவர்க்கத்தில் நுழைய  போதுமான அமல்களில் குறைபாடுகள் உள்ள பிள்ளைகளை  சுவர்க்கத்தில் சேர்த்து விடுகின்றான் என்பதாகும். எனவே, பெற்றோருக்கு பிள்ளையை விட கூடுதலான  பொறுப்பண்டு.  எனவே, தான் முஸ்லிமாக வாழ்ந்து தன் பிள்ளைகளையும் குறைந்தபட்ச முஸ்லிம்களாகவேனும் வாழ வழிகாட்டிட வேண்டும். இப்பொறுப்பை சரியாக நிறைவேற்றும்போதே ஈருலகிலும் சுபிட்சமாக வாழ முடியும். எனவே, பெற்றோரும் பிள்ளைகளும் ஒருவருக்கு ஒருவர் துணையாக நின்று இறைதிருப்தியைப் பெற முயற்சிப்போமாக! பெற்றோராகிய நாம் எப்போதும் எமது பிள்ளைகளுக்காக பின்வருமாறு பிரார்த்திப்போம்:

 

எங்கள் இறைவா! எங்கள் மனைவியரிடமும், எங்கள் சந்ததியரிடமும் இருந்து எங்களுக்குக் கண்களின் குளிர்ச்சியை அளிப்பாயாக! இன்னும் பயபக்தியுடையவர்களுக்கு எங்களை இமாமாக (வழிகாட்டியாக) ஆக்கியருள்வாயாக!”

பிள்ளைகளான நாம் எப்போதும் எமது பெற்றோருக்காக பின்வருமாறு பிரார்த்திப்போம்:

என் இறைவனே! நான் சிறு பிள்ளையாக இருந்தபோது, என்னை (ப்பரிவோடு) அவ்விருவரும் வளர்த்தது போல், நீயும் அவர்களிருவருக்கும் கிருபை செய்வாயாக!”

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *